Ráðherra, ágætu þingfulltrúar og gestir.
Það er mér mikill ánægja að fá að ávarpa þingið. Að mínu viti hefur verið lagður grunnur að mjög góðri samvinnu Sjómannasambandsins og VM–Félagi vélstjóra og málmtæknimanna, enda liggja hagsmunirnir víða samann. Góð samvinna mun skila okkur árangursríkari og hraðari vinnu í þeim málum þar sem við þurfum að beita okkur samann. Málefni og verkefni þingsins hjá ykkur núna, mun endurspegla ástandið í samfélaginu og þið eigið annasama daga framundan. Mörg af þessum málum er verið að takast á um, í launþegahreyfingunni og um allt samfélagið. Það mun verða tekist á um þessi mál í komandi kjarasamningum eins og t.d. jöfnun réttinda á milli lífeyriskerfa og málefni lífeyrissjóðanna. Síðan eru önnur mál sem eingöngu snúa að sjómönnum og launakjörum þeirra. Þar má nefna sjómannaafsláttinn, endurskoðun á lögum um stjórn fiskveiða og verðlagningu á fiski. Varðandi verðlagning á fiski verður hún að fara að færast á plan siðaðra þjóða enda er verðlagningin á uppsjávarfiski farinn að minna á dönsku einokunarverslunina, það er merkilegt hvað sagan endurtekur sig alltaf. Varðandi sjómannaafsláttinn spyr maður sig af hverju við Íslendingar þurfum alltaf að fara einhverjar sérleiðir. Samkvæmt síðustu breytingu á skattkerfinu, var verið að hæla sér að því að breytingarnar fælu það aðallega í sér að vera með skattkerfi í samræmi við norrænu velferðaríkin sem við viljum bera okkur saman við. Hjá þessum þjóðum er afslátturinn hinsvegar 4 til 6 sinnum hærri en hér og þessum þjóðum, sem farnast að meðaltali betur en okkur, telja fulla þörf á að hafa hann og hafa frekar verið að hækka hann.
Félög sjómanna áttu fulltrúa í svokallaðri sáttanefnd sem skipuð var til að vinna tillögur um endurskoðun á lögum um stjórn fiskveiða. Þó margir ólíkir hagsmunaaðilar kæmu að þessu borði og flest allir skiluð sérálitum um sín hjartans mál, þá voru samt lagðar ákveðnar linur um sátt um stærstu ágreiningsmálin sem fæstir höfðu trú á að hægt væri að ná. Í framhaldi af því, hélt ég og vonaði, að pólitíkin hefði þann þroska og vilja til að nýta sér þennan grunn, fara í faglega vinnu í að koma með fullmótaðar, stefnumarkandi breytingar til framtíðar á lögunum. Tryggja greininni framtíðarsýn og stefnu til að vinna eftir og skapa stöðuleika.
Ekkert virðist bóla á því að nota eigi niðurstöðu nefndarinnar, vegna þess að ákveðinn hópur þingmanna ríkistjórnarinnar halda að þessi atvinnugrein verði rekin á einhverjum rómantískum nótum, arðsemi sé aukaatrið til að tryggja öflug sjávarútvegsfyrirtæki með örugga markaði fyrir afurðirnar. Ég tel að sjávarútvegsráðherra verði að fara að átta sig á því að sjávarútvegur verður ekki rekinn eins og landbúnaður, þar sem á annan tug miljarða er varið í niðurgreiðslur á rekstrinum. Rekstur í sjávarútvegi er ekki eins og í landbúnaði, að hægt sé að leyfa sér að taka endalaust óskynsamlegar og óábyrgar ákvarðanir, vegna þess að það er alltaf einhver annar sem borgar tapið. Sjávarútvegur er alvöru atvinnugrein í mikilli samkeppni og kallar á síaukna tæknivæðingu til að standast samkeppnina. Það er ekki sjálfgefið í dag að halda þeim veðmætu mörkuðum sem við höfum unnið, með okkar góða hráefni. Þeim er hægt að tapa á einni nóttu og ekki sjálfgefið að vinna sig inn á þá aftur.
Óhófleg gjaldtaka á greinina munu útgerðamenn að stórum hluta reyna að taka af launakjörum sjómanna, það þurfa stjórnvöld að vera meðvituð um við ákvörðun á þeim álögum sem þau hyggjast leggja á greinina.
Að lokum langar mig að koma inn á eitt atriði sem VM hefur verið að berjast fyrir og kalla eftir stuðningi Sjómannasambandsins við endurnýjun komandi kjarasamninga. Það er framlag frá útgerðinni til Endur-og símenntunnar eins og margar stéttir hafa í sínum kjarasamningum í dag.
Að mínu viti er hugtakið háseti í dag ekki það sama og var áður. Það eru komnar miklar og krefjandi kröfur um alla umgengni og meðferð hráefnisins. Tæknibyltingunni fleygir fram um borð í skipunum og til þess að geta sinnt þessu starfi, þarf orðið talsverða kunnáttu og fræðslu til að menn geti staðið undir þeim auknu kröfum sem settar eru á þá. Það er í þessari atvinnugrein eins og í öðrum atvinnugreinum, að það er alltaf að lokum atvinnurekandinn sem græðir mest á því að vera með öfluga Endur-og símenntun, hafa sem hæfasta starfsfólkið, sem skilar sér líka í minni starfsmannaveltu.
Ég óska ykkur velfarnaðar í störfum ykkar á þinginu.
Ég þakka fyrir mig.